Voetbaltrauma

 

‘Iedereen kijkt naar voetbal / en een vent zeurt aan je kop / wat wil die man in hemelsnaam / hoe kom je hier / hoe kom je hier vandaan’

Spinvis – ‘Bagagedrager’

2010. Ik denk dat ik mijn gestolen midlife-fiets gewoon door een nieuwe heb vervangen, maar een kenner verzekert me dat het dit keer om een prepensioenmodel gaat: ook goed. Ik rij ermee door Nederland, en mijn (dan) 14-jarige dochter rijdt mee.

Mijn plan is: fauna, flora, vergezicht, museum, ijsje, veerboot, nylon hechtstrips en campinggas niet vergeten, en onderweg ook onderzoeken wat The Opposites precies bedoelen met broodje bapao, broodje warm vlees.

 

image

 

Saboteur van dienst: het Nederlandse nationale elftal dat tot de (halve) finale(s) van het WK doorstoot en ervoor zorgt dat het land oranje wordt geverfd, en iedereen erbij hoort.

Dus ja, we rijden met onderweg gekregen oranje vlaggetjes door het vrij grauwe Amsterdam-Noord; even verderop staat gewoon een bord met daarop ‘Doe me eens een lol, neem de overkant voor de hondendrol’. We zien beemster en kwelder, grutto en scholekster. We fietsen over ophaalbruggen, langs pioenrozen en aardbeien in hangtuinserres. We kamperen in Stampersgat en Witmarsum. Op een vrijdagavond in een café in Nibbixwoud kunnen we vaststellen dat Lange Frans en Baas B. gelijk krijgen als ze rappen: ‘Ik kom uit het land waar Andre Hazes / over 100 jaar in elk café nog steeds de baas is’. We rijden over het Hollands Diep en over de Afsluitdijk.

We bekijken de halve finale van het WK samen met dronken Geert Wildersfans in een buitenwijk in Dordrecht en de finale in een campingkantine in Friesland.

De dag na de nederlaag tegen Spanje, als de oranjevlaggetjes op een hoop zijn gekeerd, draait de radio non stop Nederlandse klassiekers. Het volkslied van Lange Frans en Baas B. over ‘het land van Pim Fortuyn en Volkert van der G. / Het land van Theo van Gogh en Mohammed B.’ kan in de playlist niet ontbreken: ‘Het land van’ is dé schijf om het ‘voetbaltrauma’ (een belachelijk woord) te helpen verwerken. In het lied rijmt ‘Johan Cruijf en Abe Lenstra’ op ‘Het legioen laat de leeuw niet in z’n hemd staan’.

 

 

De song is een pak beter dan de schopfinale van Oranje (een ploeg die met beenhakken het spel van de tegenstander ontregelt), beter ook dan de man die ik tijdens het Nederlands volkslied naar z’n zoon hoor roepen dat-ie z’n RECHTERhand op z’n hart moet leggen, en beter dan dat alomtegenwoordige, nijdige gevuvuzela. De muziek van Spinvis, die is in geen velden of wegen te bekennen.

 

 

‘Het was lang geleden, een eeuwigheid / je fietste op de afsluitdijk’, gaat het ergens. Wat ik op míjn fietsreis leerde? De waterkering die de Afsluitdijk heet – links de Waddenzee, rechts het zoet water van het IJsselmeer, daartussen een recht stuk beton van 30 eindeloze(!) kilometer – die waterkeringsmuur was al klaar in 1932. Kostte enorm veel geld, maar redde in 1953 ook enorm veel levens.

 

image

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s